تبليغاتX
دل نوشته ها


 

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را.

 

  •         امروز بیست و نهم خرداد و سالروز در گذشت " دکتر علی شریعتی " ست.    

                  این نثر زیبا هم که خوندید از دکتره. چیزی که واسه من خیلی جالبه اینکه

                 حتی یه اشاره کوچیکم در حد یه یاد آوری از اون نمیشه . به هر حال

               اونایی که دکتر رو دوست دارن خیلی زیادن و همیشه اونو به یاد دارن .

               ولی من فکر می کنم که بد نبود یه کم از برنامه های متنوع !!! تلویزیون

              هم حداقل یه اشاره ای به امروز می کردنند. به هر حال همه ما به دکتر

              به عنوان یه ایرانی افتخار می کنیم . روحش شاد و راهش جاودان.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم خرداد 1384ساعت 0:24 قبل از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

نسل من نسل سوخته                                                                                           

نسل من نسل فروخته                                                                                             

نسل تاريكي و غم ها                                                                                             

بودن بدون فردا                                                                                                      

موندن توي قفس                                                                                                  

خوندن بي همنفس                                                                                                

خواستن بدون فرصت                                                                                              

مردن بدون نوبت                                                                                                 

داشتن آرزوي تازه                                                                                                 

اما نه بي اجازه ...!!!                                                                                            

 

 

دانشجوي ناشناس ورودي 82                                                           

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم خرداد 1384ساعت 0:24 قبل از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

 

الان که دارم این پست رو می نویسم تقریبا یه سه یا چهار ساعتی از برد تیم ملی

گذشته . چیز هایی که من تو خیابون ها دیدم نیاز به توضیح نداره . چون که اکثر شما

تو خیابون های شهرتون شادی و شعف جوونا رو دیدید. از چند ساعت دیگه هم می تونید

انواع و اقسام عکسهای مجاز و غیر مجازی! که از این مراسم گرفته شده رو تو اکثر

سایتها پیدا کنید . ولی دو نکته جالب به نظرم رسید . یکی اینکه مردم ایران از کوچکترین

بهانه ممکن واسه خوشحالی و شادی خیلی استقبال می کنند . دلیلش هم اینه که

اکثر اونایی که تو خیابون واسه تیم ملی شادی می کردنند اصلا اهل فوتبال نبودنند!

نکته دیگه هم اینکه تو هر شهر ایران نیروی جوون اون هم از نوع بیکار و باز هم به

مقدار خیلی زیاد وجود داره . دلیلش هم اینه الان که از نیمه شب هم خیلی گذشته

باز هم تو خیابون ها ترافیک وحشتناکه . به هر حال دست بر و بچز تیم ملی درد نکنه

که حداقل چند ساعتی دل ملت و جوونا رو شاد کردنند .

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم خرداد 1384ساعت 0:55 قبل از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

...

کاش هستی را به ما هرگز نمی دادی

یا چون دادی هستی ما هستی ما بود

می چشیدیم این شراب ارغوانی را

 نیستی آنگه خمار مستی ما بود

سالها ما آدمکها بندگان تو

با هزاران ساز تو رقصیدیم

عاقبت هم ز آ تش خشم تو می سوزیم

معنی عدل تو را هم خوب فهمیدیم !!!!!!!!!!!

 

      شعر ی رو که خوندید از " فروغ فرخزاد " بود. امشب هم چون نمی دونم

                   چه مرگمه گفتم این شعر فروغ رو بزارم چون فکر می کنم تو این شعر از

                  مجموعه " عصیان " اون انتخاب شده و فروغ یه گیر سه پیچ به خدا داده.

                 تو کتاب عصیان فروغ یه سری سوالات از خدا می پرسه که به نظر من

                 خیلی جالب انگیز ناکه و یه جورایی واسه منم سوال شده . راستی شما

                  فکر نمی کنید حق با فروغه . امشب زده به سرم . تا این سقف رو سرم

                 پایین نیومده برم بهتره . فعلا ...

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم خرداد 1384ساعت 11:42 بعد از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

 

خدایا

آتش مقدس شک را

آن چنان در من بیفروز

تا همه ی یقین هایی را که در من نقش کرده اند بسوزد

و آن گاه از پس توده ی این خاکستر

لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی

شسته از هر غبار طلوع کند

خدایا

به هر که دوست می داری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است

و به هر که دوست تر می داری بچشان

که دوست داشتن از عشق برتر !

خدایا

به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ

بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت

نخورم.

و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

بگذارتا آن را من خود انتخاب کنم

اما آن چنان که تو دوست داری

چگونه زیستن را تو به من بیاموز

چگونه مردن را خود خواهم دانست!!!

 

  •          

    من یکی که با این نثر جاودانه از " دکتر علی شریعتی " خیلی حال کردم.

    جدا که همه ما باید به وجود همچین اسطوره ای به ایرانی بودن خودمون افتخار

    کنیم . یاد و خاطره دکتر تا همیشه با ماست و راهش جاویدان.

     

         

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم خرداد 1384ساعت 11:52 بعد از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

اي شرم !

اي كبود !

تنها براي مردمك چشمان اوست

گر مي پرستمت

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم خرداد 1384ساعت 0:4 قبل از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

 

من اکنون احساس می کنم

بر تل خاکستری از همه آتش ها و امید ها و خواستن هایم

تنها مانده ام

و گردا گرد زمین خلوت را می نگرم

و اعماق آسمان ساکت را می نگرم

و در این نگریستن های همه درد ناک و همه تلخ

این سوال همواره در پیش نظرم پدیدار است

و هر لحظه صریح تر و کوبنده تر

که تو این جا چه می کنی؟

امروز به خودم گفتم

من احساس می کنم

که نشسته ام زمان را می نگرم که می گذرد

همین و همین

 

                       " دکتر علی شریعتی "

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم خرداد 1384ساعت 0:9 قبل از ظهر  توسط امير برومندي  | 



 

فیلسوف پرسیداگر خدا وجود دارد پس چرا اتفاقات بد برای آدمهای خوب رخ می دهد؟

چشمان یوشع نم ناک شد. خم شد و در پاسخ بر روی زمین نوشت چرا آدم های خوب

کارهای بد می کنند؟

                "استنلی بابین"

  •            خودم عجیب با این یکی حال کردم . خودم خیلی وقتها این سوال رو می کردم

                     فکر کنم یه جواب بزرگ تو این داستان کوتاه باشه . مگه نه؟؟؟

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم خرداد 1384ساعت 11:44 بعد از ظهر  توسط امير برومندي  |