گل های یاس را

شب ها میان بستر خود می پراکنم

آن گاه  تا سپیده دم

انگار با تو ام !

" فریدون مشیری "

رد پای نگاهت که بر روی تنهایی ام افتاد کودکانه آن را دنبال کردم.

امروز آرزو می کنم تا آخر عمر کودک بمانم .